تبلیغات
ریسمان های کیـــــهانی - کهکــــشان ها
سال ها ره میرویم و در مسیر / همچنان در منزل اول اسیر

کهکــــشان ها

شنبه 26 تیر 1389 08:56 ب.ظ

نویسنده : AlFa
انواع کهکشان ها
 
کهکشان ها در سه دسته ی کلی جای دارند:بیضوی-مارپیچی و بی نظم
 
 سیستم رده بندی ادوین هابل هم کمی گسترده تر از حالت قبل است به طوری که کهکشان های مارپیچی در این سیستم خود به دو دسته مارپیچی ساده و مارپیچی میله ای تقسیم می شوند و یا کهکشان های بیضوی بر اساس شکل ظاهری خود و درجه بیضیت به 7 دسته تقسیم می شوند.
ذکر این نکته نیز ضروری است که سیستم دسته بندی هابل فقط متکی بر داده های ظاهری و بصری کهکشان هاست و در مورد ویژگی های خاص آنها مانند ساختار ستارگان تشکیل دهنده کهکشان بحثی نکرده است.

 


کهکشان راه شیری و کهکشان های مارپیچی
 
کهکشان راه شیری یک جرم صفحه سان بزرگ حدود 30 کیلو پارسک(واحدی مشابه سال نوری در محاسبه ی فواصل نجومی که موقعیت ستاره را در فاصله ی6/32 سال نوری به عنوان یک پارسک در نظر می گیریم) یا بر حسب مقیاس سال نوری قطری معادل یکصد هزار سال نوری و ضخامتی حدود سی هزار سال نوری دارد.
این کهکشان در حدود سیصد میلیارد ستاره داشته و مجموع جرم تقریبی آن نیز حدودا ششصد میلیارد برابر جرم خورشید است که جرم خورشید به خودی خود سیصد و سی هزار برابر جرم زمین است.
 در کهکشان های مارپیچی شکل که راه شیری ما نیز یکی از آنهاست بازوهای مارپیچی از الگوی مشخصی پیروی می کنند که از نظر تئوریک می تواند چرخش ستارگان را از حالت آشفتگی به حالتی همسان و متحد الشکل توجیه و تبدیل کند.
بازوهای مارپیچی هم مانند ستارگان به دور مرکز کهکشان در حال گردش هستند البته با کمی انحراف و نوسان به این معنی که ستارگان در حرکت خود در بازوهای کهکشان خارج و دوباره وارد آنها می شوند(در واقع در بازوها به صورت رفت و برگشتی نوسان می کنند) که تصور می شود این بازوها دارای چگالی بسیار بالایی باشند زیرا وقتی ستاره ها اصطلاحا مجددا وارد بازو می شوند از سرعت آنها کاسته می شود و این کاهش سرعت معلول ورود آنها به ناحیه ای چگال تر از حالت خروج آنها از بازوی کهکشان است.
بازوهای کهکشان ها ی مارپیچی به راحتی قابل رویت است زیرا این ناحیه پر چگال امکان تشکیل ستاره های جدید را فراهم می سازد و همچنین مکان استقرار ستارگان درخشان و جوان کهکشان نیز هست.
 
کهکشان های کوتوله ی فوق فشرده نیز نام دسته ی جدیدی از تقسیم بندی کهکشان هاست که در سال 2003 میلادی توسط اخترشناس دانشگاه کوئیز لند"میشل درنیک واتر"ارائه شد.

 

 


مقیاس های بزرگتر
 
اغلب کهکشان ها در محدوده ی گرانش تعدادی کهکشان قرار دارند.البته تعدادی کهکشان هم وجود دارند که متعلق به گروه یا خوشه ی خاصی نیستند.
خوشه های کهکشانی اغلب تحت حاکمیت یک غول-کهکشان بیضوی هستند که با نیروهای کشندگی خود قمر های کهکشانی خود را را از شکل اولیه خود خارج کرده و به مرور زمان آنها را به جرم خود اضافه می کند.
ابر خوشه های کهکشانی نیز مجموعه ی عظیمی از ده ها هزار کهکشان است که شمال خو شه ها گروه ها و در برخی مواقع کهکشان های منفرد است.
کهکشان راه شیری ما عضوی از گروه محلی کهکشانی است که 23 کهکشان را در پهنه ای به وسعت یک مگا پارسک در خود جای داده است.گروه محلی قسمتی از ابر خوشه ی کهکشانی سنبله است که مرکزیت آن خوشه ی کهکشانی سنبله می باشد.

  A.S: لاندا دیدی آبی نوشتم ؟ تا حالا همش دنبال یه چیزی بودم که بتونم آبی بنویسم .

  A.S: راستی اگر متن بالا یه کم سخته ،به بزرگواریه خودتون ببخشید .خیلی روش کار کردم که آسون تر بشه ولی اگه ادامه میدادم ممکن بود مطالب مهمی از قلم بیفته.

و یه نصیت از من به شما : اگه یه موقع دیدید مطالب سنگینن جا نزنید فقط خیلی اروم مطلبو بخونید و سعی کنید اونو گوشه ی ذهنتون نگه دارید . زمان خودش مشکل شما رو حل میکنه البته به شرطی که در اون مورد مطالعه داشته باشید.مثلا ممکنه اوایل فصل حد یا دنباله و سری با مشکل روبه رو شید (کتاب حساب دیفرانسیل) ولی آخرش میفهمید که چه قدر آسون بوده .

 



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: پنجشنبه 11 شهریور 1389 03:54 ق.ظ